ŞEHİDİN NİKAH TÖRENİ

ŞEHİDİN NİKAH TÖRENİ

Allah’ın ve O’nun değer verdiklerinin yolunda hayatını verenlerin ilk ve en büyük ödülü hayattır. Basit ve kısac= 5;k dünya hayatlarını vermiş, karşılığ&= #305;nda lüks ve sonsuz bir başka hayatı almışlardır. Tıpkı ceza gibi, ödül de onu gerekli kılan iş= in cinsindendir. Haksız ve suçsuz yere birinin hayatını alırsanız, cezası hayatınızı vermektir. Tersi= ne kendi hayatınızı başka hayatların devamı u= 87;runda feda ederseniz, ödülü daha güzel bir hayat olmalıdır. “Şehitler ölü değildir.̶= 1; kuralının özünde bu vardır. Şehitler öldüklerini asla anlamaz ve bilmezler. Çünkü mek= an değiştirirken, ölümün bildik acıların= 05; tatmazlar. Ölümlerine neden olan faktör her neyse, o kendile= rine ulaşmadan hemen önce birileri (O birileri, kişinin makam= 5;na ve duruma göre İnsanlığın ve Mahşerin Efendisi Hz. Muhammed olabilir, melekler olabilir, veliler olabilir, cennet kızları olabilir.) tarafından olay yerinden alınır= ve cennetin kıyılarında bir yerlere götürülü= ;rler. Bir bakıma, kendilerini birdenbire daha güzel bir başka d&uu= ml;nyada bulmuş olurlar.

Geride bırakmış oldukları aile ve akrabalarını unutmazlar. Olasılı= kla gittikleri yerde geçici olarak ailelerinin ortamına benzer bir ortam da hazırlanmıştır.

Şehitlik, özünde niyete bağlıdır. Bir insan her nerede ve her ne uğrunda kavga veriyor olursa olsun, kalbindeki niyet Allah’ın yolunda olmak ve O’nun gönlünü kazanmaksa, o uğurda hayatı bittiği andan itibaren şehitlik makamına geçer. Çünkü insanın içindeki niyet, yaptığı işten üstündür.

Dünyanın ünlüleri olduğu gibi, cennetin de ünlüleri vardır. Nebiler, veli= ler ve şehitler, cennetin ünlüleridir. Orada dolaşırken cennetin diğer sakinleri onları hayranlıkla, gıptayla izler, büyük bir saygı gösterirler. Onlar gittikleri her yerde özel protokoller, özel ikramlar ve coşkulu sevgi gösterileri ile karşılanırlar. Herkes onlara biraz daha yakın olabilmek, dokunabilmek ve onlarla konuşabilmek için= can atar.

Makro düzeyden bakılarak söylenen “Falan grup falan grupla kavgaya tutuşturuldu. İkisine de aynı yerden silahlar veriliyordu, iki taraf da ayn= 5; mihraklar tarafından güdülüyordu.” gibi iddialar tümüyle doğru olsa bile, Anadolu’yu istila edip ele geçirmeye ve onu dünyanın azman güçlerinden bi= rine bağlayıp onun sömürgesi haline getirmeye çalıştığını düşündüğü bir siyasal kampa karşı s= af ve asil bir niyetle savaşırken canını veren bir kimsenin şehit olmayacağını hiç kimse söyleyemez. Orası, bizim suretlerimize değil, yalnızca yüreklerimize bakan Yüce Sultan’ın tasarrufunda olan ayrı bir bölgedir. “Niyet bölgesi”, “işler bölgesi”nden tamamen ayrı değerlendirilmektedir.<= /o:p>

Şehitlerin başka bir özelliği ise, Yıldızların Efendisi’nin “nübüvvetin 46’da biri” ve “müjdeler” diye tanımladığı rüyal= ar yoluyla şehadet haberinin genellikle kendilerine, kimi zaman da yakınlarından birilerine ulaştırılıyor olmasıdır. Onlar, da bir çeşit Aşere-i Mübeşşer= e sayılabilirler. Çünkü şehad= etle müjdelenmek, cennetle müjdelenmek demektir.

12 Eylül 1980 askeri darbesini izl= eyen süreçte idam edilen ülkücü gençlerden bir= inin hikayesini bir TV kanalında yakın arkadaşlarından birin= in ağzından dilemiş ve hikaye bittiğinde gözyaşlarım sel olmuştu. O günden bu yana dinlediğim olayı zaman zaman birileri= ne anlattığım oldu; ama boğazıma düğümlenen kederle akmaya hazırlanan gözyaşlarıma mani olmak için hikayenin sonunu getirme= kte hep zorluk çekmişimdir.

Adını şu an hatırlayamadığım ülkücü eylemci gen&cced= il;, darbenin ardından tutuklanır. Elbette ki, çeşitli işkencelere maruz kalır. Zaman gelir, duruşma günleri b= aşlar. Mahkeme safahatı sonunda ise, idamına hükmedilir.=

İdam gerçekleştikten s= onra, doğal olarak ailesi için yas günleri başlar. Annesi oğlu için her gün dualar üstüne dualar okur; anc= ak bu arada bir şeyi çok fazla merak etmektedir: Dualarında Allah’tan en çok istediği şey, oğlunun “boş yere” mi öldüğü, yoksa şehit= mi olduğunu anlayabilmesi için kendisine açık bir işaret göstermesidir. Yalvarır durur.

Nihayet bir gün bir rüya ile sorusunun yanıtı verilir: Rüyasında, cennetin bir bahçesinde bulur kendini. Bulunduğu yerde, bazı erkek ve b= ayan sahabeler toplanmışlardır. Toplanmış olmaları= nın özel bir nedeni olduğu bellidir. Bunu konukların kendi aralarındaki konuşmalarından anlar; fakat tam olarak ne için toplanıldığını bilemez. Kalabalığın arasında merakla dolaşırken bayan sahabelerden birinin yanına sokulur ve sorar:

“Neler oluyor burada? Niçin toplanmışlar?”

Bayan sahabe yanıt verir:

“Bugün burada senin oğl= unun düğün töreni var. Nikahını Efendimiz kıyacak, O’nun teşrif etmesini bekliyoruz.”

Bu olayı ne zaman anlatsam, gözyaşlarımı tutamam… Şu anda da aynı durumdayım…

Bugün bu aziz şehidimizin hatırasını, 12 Eylül 2010 sonrası için daha güzel hayalleri olan insanlara gönderiyorum…